داستان سلیمان و مورچه

1 دانش و مسئولیت

سلیمان پیامبر و پادشاهی بود که خداوند به او علم و مسئولیت‌های خارق‌العاده داد. قرآن از درک او از گفتار مخلوقات و هدایایی که به او و پدرش داوود داده شده است می گوید. سلیمان چنین هدایایی را دلیلی برای فراموشی خدا نمی دانست.

به سلیمان (ع) پادشاهی قابل توجهی داده شده بود، اما او دریافت که علم و اختیار او موهبتی از جانب خداوند است. وقتی مورچه ای را شنید که به دیگران هشدار می دهد، لبخندی زد و دعا کرد که خداوند به او کمک کند شکرگزاری کند و به درستی عمل کند. نمونه او رهبری را با تواضع و مسئولیت پیوند می دهد (قرآن 27:15-19).

2 مورچه و شکرگزاری

در حین حرکت نیروهای او، مورچه ای به مورچه های دیگر هشدار داد که وارد خانه هایشان شوند تا ندانسته آسیبی نبینند. سلیمان اخطار را فهمید و لبخند زد. او به جای اینکه مغرور شود، دعا کرد که خداوند به او کمک کند که شکرگزار بماند و آنچه را که او راضی است انجام دهد.

سلیمان دعا کرد و از خدا خواست که او را در شکر نعمت هایش و نیکوکاری یاری کند. آن دعا یکی از زیباترین قسمت های داستان است. نعمت ها زمانی امن ترند که شکرگزاری کنند.

هنگامی که نیروهای سلیمان از یک دره عبور می کردند، مورچه ای به دیگران هشدار داد که وارد خانه های خود شوند تا ناآگاهانه آسیب نبینند. سلیمان هشدار را تشخیص داد و لبخند زد. او دعا می کرد که خداوند او را برای شکر نعمت هایی که به او و پدر و مادرش داده است و انجام عمل صالح کمک کند. موجود کوچک، رهبر بزرگی را برانگیخت تا مسئولیت خود را به یاد آورد (قرآن 27: 18-19).

3 ملکه سبا و عبادت الله

قرآن همچنین از پرنده هوپو خبر می دهد که از مردم صبا و ملکه آنها خبر می دهد. سلیمان نامه ای فرستاد و آنها را از عبادت خورشید و به سوی خدا دور کرد. ملکه گزینه های خود را با دقت بررسی کرد و پاسخی فرستاد. مواجهه او با سلیمان درس دیگری در باب حکمت و تفاوت قدرت زمینی و حقیقت الهی شد.

بعداً هنگام زیارت ملکه، به اذن خداوند حوادث قابل توجهی رخ داد. او متوجه شد که اشتباه کرده است و تسلیم خود را در برابر خداوند پروردگار جهانیان اعلام کرد. داستان نشان می‌دهد که یادگیری صادقانه ممکن است مستلزم تغییر ذهن فرد هنگام ظاهر شدن شواهد جدید باشد.

برای خانواده ها، داستان مورچه شروع خوبی است، اما تمام زندگی سلیمان نیست. نمونه های او شامل گوش دادن، قدردانی، قضاوت خوب و مسئولیت در قبال مردم و حیوانات است. مؤمنی که به او نفوذ داده می شود، باید با دقت از آن استفاده کند، نه اینکه دنبال تمجید باشد.

هوپو بعداً خبر ملکه و مردمش را آورد که خورشید را می پرستیدند. سلیمان نامه ای فرستاد و آنها را به سوی خدا دعوت کرد. ملکه موضوع را سنجید، او را ملاقات کرد و در نهایت به اشتباه قبلی خود در عبادت اذعان کرد. درس این نیست که سلیمان از قدرت غیرعادی برخوردار بود. این است که برکات باید در خدمت هدایت الهی باشد نه غرور (قرآن 27:20-44).