داستان یونس

1 ماموریت و عزیمت

حضرت یونس برای هدایت قومش مبعوث شد. او مانند سایر پیامبران می خواست که مردم به حق گوش دهند و به سوی خدا بازگردند. زمانی فرا رسید که یونس با ناراحتی رفت و بعداً در دریا در موقعیتی ترسناک و تنهایی یافت.

یونس فرستاده شد تا قوم خود را به سوی خدا بخواند. او به آنها هشدار داد و از آنها خواست که راه خود را تغییر دهند. قرآن خروج او و حوادث پس از آن را به عنوان بخشی از درس عمیق رحمت الهی و مسئولیت نبوی معرفی می کند. تشریح این آیات دوازده امامی، آموزه عصمت نبوی را جدی می گیرند و از این که او را مرتکب یک گناه عمدی معمولی جلوه دهند، پرهیز می کنند.

2 کشتی و نماز در تاریکی

یونس سوار کشتی شد که در دریا شلوغ و آشفته شد. قرعه کشی شد و او جزو برگزیدگان بود. ماهی بزرگی او را بلعید و خود را در تاریکی خارق العاده ای دید. قرآن دعوت خالصانه او را به سوی خدا بازگو می کند و با تصدیق به اینکه معبودی جز او نیست و کمال او را تسبیح می گوید.

یونس (ع) قوم خود را به سوی خدا فرا خواند. قرآن رفتن او، سفر دریایی و بلعیده شدن او توسط ماهی بزرگ را بازگو می کند. در تاریکی، خدا را ندا داد و یگانگی او را تأیید کرد. این بخش از داستان را باید در کنار تعالیم شیعه اثنی عشری درباره عصمت نبوی درک کرد، نه اینکه به عنوان یک نمونه ساده از گناه عمدی توصیف شود (قرآن 37:139-144؛ 21:87).

3 رحمت خدا و امت مؤمنان

خداوند دعای او را مستجاب کرد. ماهی یونس را رها کرد و او را با حالتی ضعیف به ساحل آوردند. خداوند بر او گیاهی رویاند و به او توجه کرد. او بهبود یافت. داستان او به تاریکی دریا ختم نمی شود. در رحمت الهی و حیات دوباره ادامه دارد.

قرآن نیز از مؤمن بودن قومش سخن می گوید و خداوند عذاب را از آنان می برد. این مهم است زیرا پاسخ آنها نشان می دهد که بازگشت صادقانه به خدا برای کل جوامع مهم است، نه فقط افراد.

کودکان گاهی اوقات فقط ماهی های عظیم را به یاد می آورند. اما درس بزرگتر است: پیامبر خدا را ندا داد، خداوند او را شنید و رحمت بعد از سختی آمد. خانواده‌ها می‌توانند در سخنان دعای یونس تأمل کنند، بدون اینکه ادعا کنند که دعای خاصی تضمین کننده نتیجه فوری دنیوی است.

خداوند دعای یونس را مستجاب کرد. او را به خشکی آوردند و مورد عنایت قرار گرفتند و قرآن نیز قوم یونس را مؤمن و مورد رحمت قرار داده است. این داستان هم در مورد اتکای شخصی به خدا و هم امکان تغییر در کل جامعه را بیان می کند (قرآن 37:145-148؛ 10:98).