داستان موسی و دریا

حضرت موسی را خداوند برای هدایت قومی که در سختی و ترس به سر می بردند فرستاده شد. حاکم آن زمان ظالم و مغرور بود. او قدرت می خواست، اما خداوند آزادی و حقیقت را برای مؤمنان می خواست.

زمانی فرا رسید که موسی مؤمنان را از خطر دور کرد. با هم سفر کردند تا به دریا رسیدند. پشت سر آنها دشمنشان آمد. جلوی آنها آب بود. بعضی ها ترسیدند. آنها هنوز نتوانستند راهی به جلو ببینند.

این لحظه ای است که بسیاری از کودکان به یاد می آورند: لحظه ای که به نظر می رسید جایی برای رفتن وجود ندارد. اما حضرت موسی امید خود را از دست نداد. به خدا توکل کرد. ایمان به این معنا نیست که وانمود کردن خطر واقعی نیست. ایمان یعنی بدانیم که یاری خداوند بزرگتر از خطر است.

موسی به فرمان خدا به دریا زد و در راهی باز شد. دیوارهای آب در هر طرف ایستاده بود در حالی که مؤمنان به سلامت از آن عبور می کردند. آنچه غیرممکن به نظر می رسید به قدرت خداوند ممکن شد. دریا قویتر از فرمان او نبود.

مؤمنان به امان رفتند. خطری که به دنبال آنها بود نتوانست بر نقشه خدا غلبه کند. داستان می آموزد که نجات از آن خداست. مردم باید وظیفه خود را انجام دهند، اما قلب هایشان باید به او وابسته بماند.

بچه ها می توانند درس های زیادی از موسی بگیرند. هنگامی که قبل از امتحان احساس نگرانی می کنید، در یک مکان جدید تنها هستید یا در یک لحظه سخت مطمئن نیستید، به یاد داشته باشید که وحشت تنها انتخاب نیست. دعا کنید، یک نفس آرام بکشید و کار صحیح بعدی را انجام دهید. خداوند می تواند راه هایی را باز کند که ما هنوز نمی توانیم ببینیم.

داستان موسی و دریا فقط مربوط به یک معجزه در گذشته نیست. این در مورد اعتماد به خدا است که به مؤمنان کمک می کند که استوار بمانند. شجاعت زمانی رشد می کند که قلب به یاد داشته باشد که خدا همیشه در کنترل است.

با هم صحبت کنید: چه چیزی به شما کمک می‌کند هنگام نگرانی آرام بمانید، و چگونه توکل به خدا بخشی از آن است؟