سوالات خوش آمدید.
درک رشد می کند.

نه. مسلمانان شیعه دوازده امامی محمد را پیامبر خاتم می دانند. دوازده امام به عنوان راهنمایان منصوب الهی شناخته می شوند که تعالیم پیامبر را حفظ و تبیین می کنند، نه به عنوان دریافت کنندگان کتاب مقدس جدید یا نبوت جدید. مسلمانان سنی عموماً مرجعیت سیاسی و مذهبی بعد از پیامبر را به گونه ای متفاوت درک می کنند.

نه. مسلمانان شیعه دوازده امامی همان متن قرآنی مورد استفاده مسلمانان سنی را تلاوت می کنند. گزارش‌های تاریخی در مورد تفسیر، جمع‌آوری و قرائت‌های مختلف را نباید با عقیده دوازده امامی معاصر مبنی بر حفظ قرآن اشتباه گرفت.

تعالیم شیعه اثنی عشری، عبادت را که تنها از آن خداست، از تقرب به خدا از طریق مقام بندگان صالحش متمایز می کند. سایر مسلمانان ممکن است اشکال خاصی از توسل را مورد مناقشه قرار دهند. اختلاف نظر باید دقیق توصیف شود نه اینکه به اتهامات مربوط به مقاصد تقلیل یابد.

خیر. تقیه در فقه اثنی عشری مربوط به کتمان عقاید خود در شرایط خاص خطر یا آسیب جدی است. دامنه و حدود آن در بورسیه حقوقی مورد بحث قرار گرفته است. این یک دستور عمومی برای فریب دادن دیگران نیست.

عاشورا یادآور کشته شدن امام حسین و اعضای خانواده و یارانش در سال 680 میلادی است. یاد شیعه اثنی عشری بر اندوه، مسئولیت اخلاقی و مقاومت در برابر بی عدالتی تأکید دارد. شیوه ها در جوامع مختلف متفاوت است و نباید به صورت یکسان ارائه شوند.

شماره ارزیابی های تاریخی شیعه اثنی عشری، تک تک اصحاب و اعمال آنها را متمایز می کند. آنها ضمن ارزیابی وقایع مورد مناقشه پس از رحلت پیامبر، بر وفاداری به خاندان پیامبر تأکید می کنند. انتقاد از تصمیمات تاریخی خاص را نباید با رد هر صحابی اشتباه گرفت.

در فقه شیعه اثنی عشری اقامه نماز ظهر و عصر و نماز غروب و شب در نوبت‌های متوالی با حفظ پنج نماز واجب یومیه جایز است. سجده بر روی زمین طبیعی یا مواد مناسب، اغلب لوح گلی انجام می شود. لوح خود مورد پرستش نیست.

روایات شیعه و سنی هر دو گزارش هایی را در مورد سخنان پیامبر در مورد علی در غدیر خم نقل می کنند، اگرچه در مورد عبارت، سیاق و تفسیر بحث شده است. مسلمانان شیعه دوازده امامی، مولا بودن علی را به منزله اعلام رهبری منصوب الهی می دانند. بسیاری از مفسران اهل سنت در عوض بر شایستگی علی و وظیفه دوست داشتن یا حمایت از او تأکید می کنند. منظور از مولا و رابطه واقعه با جانشینی را باید از طریق گزارش های ارسالی خاص بررسی کرد.

پس از رحلت پیامبر(ص) قبل از بعثت ابوبکر جلسه ای در سقیفه برگزار شد. الهیات تاریخی شیعه اثنی عشری این فرآیند را مهم می داند زیرا انتخاب سیاسی جمعی را در تضاد با آموزه امامت تعیین شده الهی قرار می دهد. انگیزه های شرکت کنندگان، توالی رویدادها و گزارش های بعدی نیاز به مقایسه دقیق منبع دارد. اختلاف نظر در مورد جانشینی، دشمنی با مسلمانان معاصر را توجیه نمی کند.

فدک یک زمین کشاورزی مرتبط با پیامبر بود. روایات در مورد ادعای حضرت فاطمه و دلایلی که ابوبکر آن را رد کرده است، از جمله اینکه آیا مال هبه شده یا به ارث رسیده است و چگونه گزارش های وراثت نبوی تفسیر شده است، متفاوت است. در خاطرات شیعه اثنی عشری نیز این اختلاف به جایگاه و حقوق اهل بیت پیامبر(ص) مربوط می شود. عبارت دقیق سخنرانی ها و گزارش های نسبت داده شده باید بر اساس منبع و انتقال ارزیابی شود.

کلام شیعه دوازده امامی معتقد است که ائمه بندگان بشری خدا هستند که از طریق فیض الهی از گناه و خطای دینی مصون می مانند، آموزه ای که اغلب اسمه نامیده می شود. این آنها را خدا، پیامبر یا منابع مستقل قدرت الهی نمی کند. متکلمان مسلمان بر سر ادله کتاب مقدسی و عقلی برای میزان این حمایت اختلاف نظر دارند.

خیر. مراسم بزرگداشت در مناطق و جوامع بسیار متفاوت است، از جمله خطبه، شعر، راهپیمایی، خدمات خیریه و اجتماعات عزاداری. اختلاف نظرهای حقوقی و اخلاقی قابل توجهی در مورد اعمال بدنی خاص وجود دارد. رحلت امام حسین (ع) محور اصلی یادبود است، اما هیچ رسم محلی واحدی نماینده هر مسلمان شیعه دوازده امامی نیست.

فقه جعفری اثنی عشری عقد نکاح معین را مشمول شرایط و تکالیف قانونی می داند. مکاتب حقوقی اهل سنت عموماً معتقدند که این نوع ازدواج ممنوع است. روایات تاریخی درباره زمان و مبنای نهی، تفسیرهای متفاوتی دارند. مهم است که دکترین حقوقی را از عملکرد فرهنگی و از هرگونه رفتار قهری یا استثماری متمایز کنیم.

نه. اعتقاد به مهدی آینده در روایات متعدد اسلامی آمده است. مسلمانان شیعه دوازده امامی به طور خاص مهدی را محمد بن الحسن العسکری، امام دوازدهم می شناسند و غیبت او را تأیید می کنند. مسلمانان دیگر ممکن است بدون پذیرش این هویت یا عقیده غیبت، منتظر مهدی آینده باشند.

بله. عقیده اثنی عشری بر این است که امام محمد مهدی وارد غیبت شد و به اذن خداوند ظهور خواهد کرد. این یک باور کلامی است، نه ادعایی که بتوان آن را مستقلاً با روش های معمول تاریخی تثبیت کرد. دیگر سنت‌های مسلمان دیدگاه‌های آخرت‌شناختی متفاوتی دارند.